Wat een adviseur u aanbiedt, is meestal zichzelf. Hij komt onderzoeken. Hij komt rapporteren. Hij komt implementeren. Hij komt, als het even kan, in november terug voor de tweede fase.

Daar is niets mis mee. Er is alleen één ding wat er niet naast past en dat is onbevangen naar uw vraag luisteren. Wie iets te bieden heeft, hoort in uw vraag ook zijn aanbod.

Dit is overigens geen verwijt. Het is vaak ingebakken.

De oplossing klinkt als een gebrek.

Vraag een adviseur die niets van uw vak weet. Die niets kan implementeren. Die geen tweede fase heeft, geen team op de bank en geen omzetdoelstelling voor uw sector. Die na afloop weggaat en wegblijft.

Dat niet-weten is geen desinteresse. Het is een houding en die werkt in uw voordeel: alles wat ertoe doet moet hij van u horen.

Wat overblijft is iemand die geen enkele reden heeft om u iets aan te raden.

Dat is precies wat u nodig heeft: niemand.

Wat het kost, wat het oplevert

Een gesprek van ongeveer twee uur. Of een dag(deel) met uw bestuur, directie of MT.

Wat u krijgt is een gesprek. U zegt iets. Het komt terug in woorden die net niet de uwe zijn.

Het verschil is klein en dat is precies het punt. In taal die u zelf niet gekozen zou hebben, herkent u uw eigen denken net niet helemaal. Dat schuurt licht en in dat schuren komt het los waar het vast was gaan zitten. ‘Ontstroeven’ heet dat hier.

Meestal merkt u halverwege dat u anders gaat denken en hoort u zichzelf iets zeggen wat u nog niet eerder had gezegd. Daarna klinkt uw vraag anders, of hij is weg, net als uw probleem.

Het denkwerk doet u zelf. Er wordt niets voor u bedacht.

Wat u niet krijgt is een rapport. Ook geen presentatie, geen stappenplan, geen adviseur die in maart nog op uw vierde verdieping loopt.

Dat zijn meestal geen kennisproblemen. U weet het al, maar weet dat nog niet. Er is alleen niemand bij wie u hardop kunt denken.

Wanneer dit niet werkt

U wilt een onderzoek. U wilt capaciteit. U wilt iemand die het uitvoert. U wilt een rapport waar uw toezichthouder iets aan heeft. U wilt dat een buitenstaander zegt wat u zelf al vindt.

Dat is allemaal verstandig en daarvoor moet u iemand anders bellen. Er zijn er duizenden en veel van hen zijn goed.

“Eigenlijk zijn jullie mijn leverancier van goede nachtrust.”

Directeur in de farmaceutische industrie, een maand na het gesprek.

Over de naam

Een adviseur die iemand is, wil ook iemand blijven. Hij wil dat u tevreden bent over hem, dat u zijn naam noemt, dat u hem terugvraagt. Doorgaans met de beste bedoelingen, overigens.

Maar het kost u wat. Want al die tijd zit er, naast uw vraagstuk, ook een klein tweede vraagstuk in de kamer: doet hij het goed? Mag hij straks nog een keer komen?

Haal dat weg en er blijft iets over wat u zelden krijgt: belangeloze aandacht. Iemand die zich verwondert over wat u zegt, omdat hij het voor het eerst hoort.

Zo iemand hoort wat u zegt nog als een van de mogelijkheden. Niet als de enige. Daar begint de ruimte.

Niemand is de ideale adviseur. Vandaar de naam. Het gaat om ú: uw vraag, probleem of kwestie.

Er is geen contactformulier.